Zagraj najlepszą piosenkę i odejdź

Proza Michała Gołębiowskiego nie chce tylko opowiadać fabuł i skupiać się na akcji. Woli opisywać czy może raczej pokazywać spokojne dzianie się w najprzeróżniejszych jego przejawach. Opowiadania (i tytułowa minipowieść) ze zbioru Zagraj najlepszą piosenkę i odjedź przynoszą to, co najlepsze w dotychczasowych książkach pisarza - epifaniczną jasność myśli, zapis doświadczenia żywej wiary oraz nieusuwalnego twórczego, nie destrukcyjnego napięcia między religią a kontrkulturą, między łaknieniem sensu a łaknieniem mięsa; napięcia uosabianego nawiązaniami do tekstów świętych, filozoficznych, a także rockowych. W najnowszym tomie Gołębiowski wszystko to szlachetnie wyostrza, świadom swych możliwości, niczym kierowca auta sunącego nocą przez kraj, wykreowany siłą pisarskiej wyobraźni. Zabiera nas w tę podróż i choć po drodze dajemy się uwieść pięknu tej prozy, to wiemy, że gra toczy się o znacznie większą stawkę. Większą niż doczesne życie.

Jarosław Jakubowski