"Zamknęłam oczy, bo chciałam usłyszećBardziej i dogłębniej panującą ciszęMoże to niemądre, może i wręcz głupieLecz przez to, co słyszysz, możesz wręcz osłupieć.Nagle z głuchej ciszy brzęk szkła Cię obudziłJuż w myślach widzisz przerażonych...

Oliwia ZalewskaPiszę, bo jest to dla mnie najlepsza możliwość wyrażania siebie, swoich uczuć pretensji, strachu i miłości. Piszę, bo często ratuje mnie to przed zatonięciem w odmęcie czarnych myśli. Piszę, bo łatwiej mi wtedy uporć się z lękami...

Hymn na cześć zmarłego tragicznie brata, nieustające, trudne i dramatyczne oswajanie o nim pamięci, która wywołuje wstrząs psychiczny i poczucie bezradności. I te uniwersalne pytania o sens i godność ludzkiego istnienia. Niezależnie od osobistych...

Walka z niepewnością i zagrożeniem, ale równocześnie przestroga przed lekceważeniem wirusa, który niszczy nie tylko nasze indywidualne ale i społeczne życie. Obecny w tym tomiku dydaktyzm jest jak najbardziej uzasadniony, poszerza nasze horyzonty...

Niecodzienne, oryginalne erotyki, w których elementy pozornie szarej rzeczywistości zaczynają znaczyć i tworzyć metaforyczne konteksty. Stają się nośnikami emocji, które podmiotowi tych wierszy trudno jest wyciszyć i odesłać w zapomnienie....

To wiersze o miłości, ale takiej, która nosi w sobie nadzieję na spełnione życie, niezależnie od różnych, często dramatycznych wydarzeń, rozstań czy powrotów. To równocześnie obrona własnego indywidualnego świata i jego wartości, nawet wówczas...

Śpiewna, roztańczona wręcz fraza, która nawiązuje do klasycznych ujęć naszych romantyków i nie tylko. Ten ciekawy dialog z tradycją, w sensie prezentowanej poetyki, dotyczy też różnorodności tematycznej. Tytułowy Ikar to symbol prawdziwego...

Ciekawie napisana proza wspomnieniowa, w której zostali przez autora odnotowani ci wszyscy, którzy tworzyli swoją małą Ojczyznę, Nową Wieś Lęborską i inne okoliczne miejscowości. Przytoczone przez autora motto, że kto kocha wieś, ten kocha...

Proza, w której króluje erudycyjny popis. Pozornie jest to sprozaizowana opowieść, z fabułą i dialogami, ale równocześnie jest to esej, który "dzieje się" miedzy poszczególnymi zdarzeniami. Mnóstwo szczegółów i historycznych dygresji, oryginalne...

Hymn o miłości do ukochanego człowieka, ale równocześnie do innych. I ta nieustanna pielęgnacja duszy i serca, czuwanie nad tym, by życiu towarzyszyła i dobra energia i harmonia. To nieustanne niwelowanie niepewności, która nas otacza może...

Powiedz wreszcie, co cię dręczy,
jakie sprawy przed sobą masz?
Na samotność szkoda czasu,
życie zdarza się tylko raz.
Powiedzcie karty co się zmieni?
Ile słońca jeszcze ma?
I co się stanie z czarną rzęsą,
życie zdarza się tylko raz!

''Lena siedem lat miała,
Słońce i lato kochała.
Lubiła biegać boso po trawie,
Z dziećmi śmiać sie przy zabawie..."

Słów kilka
Jak nienaruszony szkic
Czekający cierpliwie na łagodny komantarz
Ze strony krytyka
Margines...

"Liryka wielu smaków i odcieni. Nic więc dziwnego, że od czasu do czasu pojawia się metafora synestezyjna, bardzo sugestywna i plastyczna. I te pod słowem pulsujące pejzaże, bez względu na to, czy jest to piękno i odczuwana metafizyka przyrody...

Każdego dnia widziałem tysiące ludzi. Trudno jednak nie widzieć, gdy było się gołębiem krakowskim. Szacunek, prestiż, a zarazem wielka odpowiedzialność z bycia świadkiem historii każdego człowieka. Mógłbym teraz opowiadać o ucioranych Anglikach...