Magnitudy zmierzchów

Wiersze z tomiku Magnitudy zmierzchów powstały w 2022 roku, w czasie pobytu autora w areszcie śledczym w Szczecinie. Są rezultatem jego trwającej dziesiątki lat fascynacji twórczością Władysława Włocha i kolejną próbą przekonania się, na ile zrozumiał technikę twórczą tego poety i w jakim stopniu jest w stanie sam ją zastosować.\nPodobno w warstwie opisowo-plastycznej wierszy można dostrzec czytelne klimaty późnej twórczości Zdzisława Beksińskiego - jeśli tak, jest to zamierzony efekt.\n\nMichał Baranowski - z zawodu elektronik-informatyk. Pracował na scenie teatru operowego jako chórzysta. Prowadził wydawnictwo nutowe i pracownię introligatorską. Po przejściu na emeryturę działał w teatrze amatorskim jako aktor, scenarzysta, a nawet akustyk i oświetleniowiec.\nZadebiutował tomikiem wierszy pt. Nacht und Nebel. Rok później wydał kolejny tomik i współpracował z dwutygodnikiem "Miś", pisząc do niego wiersze dla dzieci. W kolejnych latach był mniej zaangażowany w działalność literacką, publikował głównie w Internecie.\nJest aktywnym rowerzystą, nagradzanym fotografem, umie i lubi gotować, kolekcjonuje stare mierniki elektryczne.\nNiezwykle ceni prozę S. Lema, A. i B. Strugackich, J. Zajdla, K. Bułyczowa oraz poezję J. Wątroby i - fanatycznie - J. Tuwima.