Leśtonia i inne eseje

Czym staje się Estonia, jeśli opowiedzieć ją nie przez historię państwa i miast, lecz przez lasy, mokradła, rzeki, przydomowe ogrody i letnie domy na odludziu?

Valdur Mikita tworzy w "Leśtonii" mitogeografię swojego kraju - szuka związków między krajobrazem a językiem, pamięcią i sposobami doświadczania świata. Estoński las jest w tych esejach miejscem zbierania grzybów i ziół, przestrzenią, w której przetrwały dawne wierzenia, rodzinne opowieści i ślady kultury ugrofińskiej, ale też schronieniem przed wojnami oraz ramą dla pracy wyobraźni. Autor swobodnie przechodzi od wspomnień z dzieciństwa do językoznawstwa, etnologii, neurologii, geologii i paleontologii. Erudycję łączy z humorem i wyobraźnią, budując portret Estonii jako kraju, w którym to, co nowoczesne, nadal sąsiaduje z tym, co archaiczne i nieoswojone.

Polski tom gromadzi eseje i szkice pochodzące z kilku książek autora. Wyboru dokonała i z języka estońskiego przełożyła Anna Michalczuk-Podlecki.

Czwarty tom w serii Ister po redakcją Pauliny Małochleb i Bartosza Sadulskiego.