Eskadra hydroplanów "Pińskiego Morza"

Spis treści:

Zaproszenie na Polesie (Grzegorz Tyluś)

Wstęp

I. O sensie latania nad poleskimi błotami

II. Hydroplany nad Polesiem, czyli od pomysłu do Rzecznego Plutonu Lotniczego i Rzecznej Eskadry Lotniczej

III. Ludzie poleskich skrzydeł czyli Pińscy zesłańcy

Poleskie posłowie

Aneks

Wykaz wykorzystanych źródeł i opracowań

O książce:

W XX wieku, drogą nieustannych ewolucji, aeroplan, zwany najczęściej samolotem, jak i hydroplan zwany najczęściej wodnosamolotem, z niekształtnych pudełek przerodziły się w doskonałe narzędzie, posłuszne człowiekowi i oddające mu niezastąpione usługi we wszystkich dziedzinach życia. W siłach zbrojnych II Rzeczpospolitej dominowało lotnictwo lądowe choć miało ono młodszego brata jakim było lotnictwo morskie. A co wiemy o lotnictwie rzecznym II Rzeczpospolitej? Polesie po walkach o granice odradzającej się II Rzeczpospolitej w latach 1919-1920 z sowiecką Rosją, do roku 1939 znajdowało się w granicach polskiej państwowości.

Słynny Polesia czar tak mocno reklamowany na niwie turystycznej i etnograficznej, przez okres 20-lecia międzywojennego, kusił i przyciągał polskich turystów, choć w środowisku wojskowym, region ten traktowany był jako rejon służbowych zesłań, tak mocno opóźniających awanse kadry oficerskiej. Polesie zmieniające się każdej wiosny i jesieni w tzw. pińskie morze, którego zmorą były komary, było oprócz wybrzeża Bałtyku drugim na mapie II Rzeczpospolitej, wodnym i morskim przyczółkiem polskiej Marynarki Wojennej wraz z pojawieniem się na wodach jego rzek i jezior Flotylli Pińskiej Flotylli Rzecznej Marynarki Wojennej... (ze Wstępu Grzegorza Tylusia)...