Działania floty podczas wojny paragwajskiej...

Spis treści:

I. Paragwaj

II. Wojna domowa w Urugwaju i brazylijska interwencja

III. Geneza wojny

IV. Przeciwnicy

V. Teatr działań wojennych

VI. Okręty, ich uzbrojenie i taktyka

VII. Ofensywa paragwajska w Mato Grosso

VIII. Walki o Corrientes i paragwajska ofensywa południowa

IX. Bitwa pod Riachuelo

X. Yatay i Uruguayana

XI. Przygotowania do inwazji terytorium Paragwaju

XII. Walki pod Itapiru i bitwa z chatas

XIII. Upadek Paso de la Patrii

XIV. Estero Bellaco i Tuyuti

XV. Wykorzystanie przez Paragwajczyków min w obronie Humaity

XVI. Walki pod Curuzu i Curupaiti

XVII. Działania wojenne od września 1866 do sierpnia 1867 roku na głównym froncie

XVIII. Próba odzyskania przez Brazylijczyków Mato Grosso, 1867

XIX. Obejście przez aliantów Humaity od wschodu i sforsowanie przez eskadrę brazylijską paragwajskich pozycji pod Curupaiti

XX. Druga bitwa pod Tuyuti

XXI. Sforsowanie przez okręty brazylijskie pozycji paragwajskich w Humaicie i Timbo

XXII. Próba zdobycia przez Paragwajczyków okrętów brazylijskich pod Humaitą

XXIII. Upadek Humaity

XXIV. Próba zdobycia przez Paragwajczyków pancerników brazylijskich pod Tayi

XXV. Ewakuacja Timbo i przełamanie paragwajskich linii obronnych u ujścia Tebicuary

XXVI. Działania bojowe pod Angosturą oraz bitwy pod Ytororo, Arroio Avai i Lomas Valentinas

XXVII. Zagłada resztek floty paragwajskiej na rzece Manduvira

XXVIII. Zakończenie działań wojennych

XXIX. Plany zorganizowania działań korsarskich przeciw żegludze aliantów

XXX. Bilans wojny

Aneks

Bibliografia

Spis map

O książce:

Wśród państw Ameryki Południowej połowy XIX wieku Paragwaj był krajem wyjątkowym, co wynikało tak z jego historii, jak i położenia. W latach trzydziestych XVI wieku Hiszpanie założyli w estuarium La Plata przy ujściu rzek Parana i Uruguwaj (Uruguay) kilka osad, w tym Buenos Aires. Warunki do osadnictwa okazały się jednak trudne, a potencjalne zdobycze problematyczne. Kontynuowali więc eksplorację nowych terenów, poruszając się wzdłuż biegu rzeki Parana, a następnie Paragwaj (Paraguay), zakładając w 1537 roku, na wschodnim brzegu tej ostatniej, naprzeciw ujścia do niej Pilcomayo, osadę Asunción. Nowe tereny weszły w skład kolonii La Plata, przy czym wraz z poszerzeniem jej obszaru doszło do podziału na dwie części: południowa, ze stolicą w Buenos Aires, zachowała dotychczasową nazwę La Plata, północna zaś, ze stolicą w Asunción, otrzymała nazwę Guayara, która jednak szybko ustąpiła pierwszeństwa potocznej nazwie Paragwaj.

Nowa kolonia leżała na uboczu i odcięta była od morza. Dawało to lokalnym władzom kolonialnym większą niezależność, utrudniało też dopływ nowych osadników hiszpańskich. Miało to ten skutek, że o ile w innych koloniach hiszpańskich czołową rolę odgrywali zawsze biali przybysze z metropolii wraz z rodzimymi elitami kreolskimi, o tyle w Paragwaju tych pierwszych było bardzo mało, na czoło więc wysunęli się Kreole i Metysi (ci ostatni odgrywali wyraźnie większą rolę niż w innych koloniach hiszpańskich)...