Dziady. Wśród duchów przodków (barwione brzegi)

DZIADY - noc, podczas której ogień płonie jaśniej, wiatr niesie szepty dawnych pokoleń, a granica między światem żywych i umarłych niemal się zaciera. Oto jeden z najstarszych słowiańskich obrzędów, czas pamięci, pojednania i spotkań z tymi, którzy odeszli. Nie każda wszak dusza potrafi odejść w pokoju i nie każdy człowiek gotów jest pozwolić jej odejść. A próba oszukania przeznaczenia ma zawsze swoją cenę.

Ta wyjątkowa antologia porywa do świata przesyconego magią, dawnymi wierzeniami i mrokiem przyczajonym tuż poza kręgiem bezpiecznego światła. Pośród szumiących lasów, zapomnianych kurhanów, świętych gajów i cichych chat szeptuch rozgrywają się losy miłości silniejszej od śmierci, tęsknoty, która popycha do ryzykownych decyzji, oraz granic, których nie powinno się przekraczać.

Każdy z tekstów przedstawia inne oblicze słowiańskiego świata - od melancholijnych historii o pożegnaniu i przebaczeniu, przez mroczne baśnie o bogach i ich okrutnych prawach, aż po krwawe opowieści, w których człowieka od potwora dzieli zaledwie krok.

Otwórzcie drzwi, zostawcie dla gości jadło i napitek i wsłuchajcie się w szepty dobiegające zza zasłony światów. Noc dziadów właśnie się rozpoczyna i przypomina, że miłość, żal, zemsta i nadzieja nie kończą się wraz ze śmiercią Duchy przodków, przybywajcie!