Demokracja spektaklu? Kondycja polskiego życia...

W prezentowanym tomie znajdują się przemyślenia i refleksje osób niegodzących się na stan, w którym dominujące ideologie traktuje się jak zdroworozsądkowe oczywistości niewymagające uzasadnienia, ograniczenia praw obywatelskich określa się mianem obrony porządku publicznego, presję ekonomiczną nazywa się racjonalizacją życia społecznego, a irracjonalne autorytety funkcjonują jako autorytety moralne.

Autorzy zamieszczonych tekstów (Tadeusz Kowalik, Andrzej Szahaj, Piotr Żuk, Michał Kozłowski, Przemysław Wielgosz, Leszek, Koczanowicz, Juliusz Gardawski, Jacek Wódz, Marcin Spławski, Dorota Majka-Rostek, Jarosław Klebaniuk, Adam Chmielewski) reprezentujący różne dziedziny nauk społecznych, zwracają uwagę na rozmaite pułapki i ograniczenia dla tworzenia w Polsce demokracji obywatelskiej.(...)

I choć Czytelnik nie znajdzie w tej książce gotowych recept na zmianę obecnego stanu, to jednak może dostrzec w niej ważne pytania i wątpliwości. W dobie komercyjnych mediów, odrzucających analizę wszelkich bardziej złożonych i skomplikowanych problemów; w czasach spłyconej polityki, która nie musi być już ani zawodem ani powołaniem; w społeczeństwie, w którym niewidzialna ręka rynku i wzrost gospodarczy mają rzekomo rozwiązać wszelkie bolączki człowieka, zadawanie trudnych i niemodnych pytań jest rzeczą bezcenną. Podobnie jak cywilna odwaga w podważaniu dogmatów, które choć napuszone i mocno wryte w wiedzę potoczną, to jednak niewarte uświęcania i podtrzymywania. Bowiem utrzymywanie złudzeń i mistyfikacji umacnia jedynie grę pozorów w życiu publicznym, które coraz bardziej przypomina teatr marionetek.