100 lat Teatru Polskiego Radia

Nie kryję wielkiej mej radości, że oto po wielu miesiącach oczekiwania otrzymałam do rąk książkę Sto lat Teatru Polskiego Radia 19252025. Z jej autorem, dr. Tomaszem Lerskim, rozmawialiśmy od wielu długich miesięcy. Popierałam jego wielki zamiar, aby z okazji Jubileuszu stulecia Teatru Polskiego Radia oddać głos jego rzeczywistym i najbardziej cenionym twórcom, to jest wykonawcom (niekiedy nawet tysiąca ról), kreującym słuchowiska, które zapisały się w pamięci pokoleń słuchaczy. Wielu z nich przeszło wszak do historii teatru radiowego, ale też legendy polskiego teatru. Przez blisko dwa lata miałam także wiele interesujących sposobności, aby poznać opowieści dr. Lerskiego o tych niezwykłych artystach, z których wielu zapraszało go do swych domów na rozmowę, ale również aby pochwalić się pamiątkami z osobistej działalności radiowej. Nie mam wątpliwości, że te pamiątki powinny kiedyś znaleźć się uzupełniając cenne zbiory w Muzeum Teatru Wyobraźni, utworzonym w Baranowie Sandomierskim przez Janusza Kukułę, wieloletniego dyrektora Teatru Polskiego Radia. Właśnie obu Panom, Januszowi Kukule i Tomaszowi Lerskiemu, zawdzięczam bliższą i niezmiernie pożyteczną znajomość tej niezwykłej i bardzo ważnej sztuki. Przed laty miałam okazję poznać blisko Państwa Irenę i Tadeusza Byrskich, którzy odwiedzali na Uniwersytecie Łódzkim moją protektorkę prof. Stefanię Skwarczyńską, wybitną polską teatrolog. Ta para zapisała się złotymi zgłoskami w dziejach radiowej sceny. Odwiedzała nas również prof. Elżbieta Olejniczakowa, wybitna historyk teatru radiowego, która m.in. przysyłała do mnie przez wiele lat z prośbą o konsultację z zakresu teatrologii swoich magistrantów i doktorantów. Tym przypomnieniem uzasadniam moje kompetencje do wystawienia wysokiej oceny książce Tomasza Lerskiego. Cieszę się, że wybitne osiągnięcia Teatru Polskiego Radia udało się w dniu jego stulecia uczcić tak cenną publikacją.

prof. dr hab. Anna Kuligowska-Korzeniewska

Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie